ଗଳ୍ପ ; # ଅକୁହା କଥା #

ଗଳ୍ପ ;  # ଅକୁହା କଥା #

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

              ✍ ସୁବ୍ରତ କୁମାର ପ୍ରଧାନ

     ଜୀବନର ଷୋହଳଟି ବସନ୍ତ ଅତିକ୍ରମ କରିସାରିଛି ହେଲେ ଯେଉଁ ଚିନ୍ତା କେବେ ବି ତାର ମନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିନଥିଲା ,ଆଜି ସେହି ଚିନ୍ତାରେ ମନ ତାର ନିରନ୍ତର ଅସ୍ଥିର ।ବାମନ ହୋଇ ଚାନ୍ଦ କୁ ହାତ ବଢାଇବାର ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଛି ।ଏହିପରି ଅନେକ ମିଠା ମିଠା ଭାଷା ପ୍ରୟୋଗ କରି ଗୋଟିଏ ପ୍ରେମ ଚିଠି ଲେଖିଛି ପରଦେଶୀ ବେପାରୀ ଜଣେ ଯୁବକ । ନାଁ ତାର ବୀରେନ୍ । ଦେଖିବାକୁ ଖୁବ ସୁନ୍ଦର ଓ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟବାନ୍ ।ବାହାରର ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଣି ଗାଁ ଗାଁ ରେ ବିକ୍ରି କରିବା ତାର ନିତିଦିନିଆ ବେଉସା ।ଏହିପରି ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳୁ ଉଠି ଗାଧୋଇ ପାଧୋଇ କଣ ଦିଟା ଖାଇଦେଇ ବାହାରି ପଡିଛି ବେପାରକୁ ।ସାଇକେଲ ଟି ଖତରା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତା ଜିନିଷ ଗୁଡିକ ସଜାଇ ଦେଇଥିବାରୁ ସାଇକେଲଟି ଚିକ୍କଣ ଓ ଉଜ୍ଜଳ ଜଣାପଡୁଛି ।ଦଶ ଖଣ୍ଡ ଗାଁ ବୁଲି ସାରି ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି କାଶୀପୁରରେ । ଶେଷ ବସନ୍ତର ନିର୍ଦ୍ଧୁମ ଖରାରେ ବୁଲି ବୁଲି ଦେହ ତାର ସିଝି କଳାକାଠ ପଡିଯାଇଛି ।ଦେହ ତାର ଝାଳରେ ସରସର ।ସେ ବିକ୍ରି କରିବା ପାଇଁ ଆଣିଛି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଚୁଡି,ଟିକିଲି , ସିନ୍ଦୂର ,ଅଳତା ,ଓ ବିଭିନ୍ନ ନାରୀପକୋରଣ ଜିନିଷ ।ତା ଡାକରେ ଧାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି ଗ୍ରାମ୍ୟ କୁମାରୀ ମାନେ । ନିତିଦିନ ର ବେପାର ଭିତରେ ଗୀତା ନାମକ ଯୁବତୀ ସହିତ ତାର କଥୋପକଥନ ହୋଇଛି । ଚୋରା ଚାହାଣି ଭିତରେ ଆଖିକୁ ଆଖି ମିଶି ଯାଇଛି । ପ୍ରେମ ର ସପ୍ତରଙ୍ଗ ରେ ରଙ୍ଗାୟିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଉଭୟେ । ଗୀତାର ପ୍ରେମରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ପଡିଛି ବୀରେନ୍ ।ବୀରେନ ଏହିପରି ମାସକୁ ପ୍ରାୟ ଆଠ ଦଶ ଥର କାଶୀପୁର ଗାଁ କୁ ନଆସିଲେ ତାକୁ ଭଲ ଲାଗେନି ।ଶୟନେ ସପନେ ଖାଲି ଗୀତାର ମୁହଁ ତା ମନ ପରଦାରେ ଭାସି ଆସେ ।ଗୀତାକୁ ଦେଖିବା ବାହାନା ରେ ସେ ପାଞ୍ଚ ଛ ଥର କାଶୀପୁର ଆସି ଫେରିଛି । ଗୀତାର ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିଆ ମୁହଁ ଟି ଦେଖିବା ପାଇଁ ତାକୁ ସ୍ଵପ୍ନ ହୋଇପଡିଛି ।ସେ ବେଳେ ବେଳେ ବିଭିନ୍ନ ବାହାନା କରି ଗୀତାର ଘର ମୁହଁ ରେ ଆସି ଡାକ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ଆସନ୍ତିନି ତା ପାଖକୁ ।

             ବେପାରର କଷାଘାତରେ  ଶରୀର ହୋଇ ପଡିଛି ଅବଶ ଓ ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ।ରୋଗ ବ୍ୟାଧି ରେ ପିଡିତ ହୋଇଛି ବୀରେନ । ଦୀର୍ଘ ଦୁଇ ମାସ ହେବ ବେପାର ବନ୍ଦ ।ଗୀତା ମଧ୍ୟ ମନେମନେ  ବୀରେନ୍ କୁ ଖୋଜୁଛି । ଡାକ୍ତର ଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ କିଛି ଔଷଧ ଖାଇବା ପରେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବେପାରକୁ ବାହାରିଛି ବୀରେନ୍ ।ବେପାର ପ୍ରତି ନିଘା ନାହିଁ ,ବେଶୀ ମନେ ପଡିଛି ତା ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ ଗୀତା କଥା ।ଅବଶ ଶରୀରରେ ବାହି ନେଇଛି ତାର ଦି ଚକ୍ର ଯାନକୁ କାଶୀପୁର ଅଭିମୁଖେ ।

ବେପାର ସମୟରେ ଗୀତାର ଅନ୍ୟ ସାଥି ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ବୁଝିଛି ,ଗୀତା କଥା ।ଯାହା ଶୁଣିଛି ତା ହୃଦୟର ଅନ୍ତସ୍ଵର ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି ‌। ଦୀର୍ଘ ଦେଢମାସ ହେବ ଗୀତା ବିବାହ କରିଛି ।ବାପ ଘରକୁ ପ୍ରଥମ ଥର ମଧ୍ୟ ଆସିନାହିଁ ।କେତେ ଆଶା ନେଇ ବୀରେନ ବାହାରି ଆସିଥିଲା ,ଗୀତା କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ କିନ୍ତୁ ସବୁ ଆଶା ପାଣି ଫୋଟକା ପରି ମିଳେଇଗଲା ।

         ତଥାପି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ନହରାଇ ନିଜର ଅକୁହା କଥା କୁ ଭଙ୍ଗା ହୃଦୟରେ ଧରି ସାହାସ ସଞ୍ଚୟ କରିଛି ଗୀତାର ଶାଶୁଘରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ।ସେହି କ୍ଷଣିକ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଗୀତାର ପ୍ରତିଛବି ବୀରେନ ଆଗରେ ନାଚି ଉଠିଲା । ଦୀର୍ଘ ଦଶ କିଲୋମିଟର ଅତିକ୍ରମ କରି ପହଞ୍ଚିଲା ଗୀତାର ଶାଶୁ ଘର ଗାଆଁରେ ।ପଚାରି ପଚାରି ଗୀତାର ଶାଶୁ ଘର ଆଗରେ ପହଞ୍ଚିଲା ବୀରେନ ।ଗୀତାକୁ ଡାକି ଦେବା ପାଇଁ ଘରର ଲୋକଙ୍କୁ କହିବାରୁ , ନୂଆଁ ବୋହୂ ଡାକରେ ଗୀତା ଧିରେ ଧିରେ ବାହାର କୁ ଆସିଲା ।ଗୀତାକୁ ବଧୂବେଶରେ ପଦ୍ମ ଫୁଲିଆ ମୁହଁ କୁ ଦେଖି ବୀରେନ ର ଅତୀତ ସବୁ ମନେ ପଡ଼ିଲା ‌ଦୁଇ ନୟନରୁ ନିର୍ଗତ ହେଲା ଅଶ୍ରୁ ଧାର ।ବୀରେନ ଶେଷରେ ଏତିକି କହିଲା ଗୋଟିଏ ଭଙ୍ଗା ହୃଦୟର ନିଭୃତ କୋଠରୀକୁ ଜାଳିପୋଡି ପାଉଁଶ କରିଦେବ ବୋଲି  , ମୁଁ ଜାଣି ନଥିଲି ।ଏତେ ଦିନର ସମ୍ପର୍କ ଭିତରେ ମୋର ଗୋଟିଏ ଅକୁହା କଥା ବାକି ରହିଯାଇଛି ।କିଛି ଖରାପ ଭାବିବ ବୋଲି କହିନଥିଲି । ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲପାଏ ।।

       ଗୋପୀବଲ୍ଲଭପୁର, 

         ଅନୁଗୋଳ, ୭୫୯୧୩୦

            ମୋ -୯୮୬୧୯୭୦୪୧୮