Sunday, July 3, 2022

❀ ଶିବ ପୁରାଣ - ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡ 【ଭାଗ - ୧୦】❀

╔⏤⏤⏤╝❀╚⏤⏤⏤⏤╗
                ଶିବ ପୁରାଣ
                 ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡ 
               【ଭାଗ -୧୦】                ╚⏤⏤⏤⏤╗❀╔⏤⏤⏤⏤╝
⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋄✧✧⋄⋆⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋅⋆⋄✧
ଋଷି ସନତ କୁମାର ଏହାପରେ ଅଗମ୍ୟ ଗମନ ପାପ କଥା ନୈମିଷା ଅରଣ୍ୟ ରେ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇଥିବା ସକଳ ଋଷିଗଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ - ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ ଯଦି ଶୁଦ୍ର  ହରଣ କରେ ଓ ଶୁଦ୍ର ହୋଇ ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ କନ୍ୟା କୁ ହରଣ କରେ ବା ରତି କରେ କିମ୍ବା ବିବାହ କରେ  ତାହାକୁ ଅଗମ୍ୟ ଗମୀ ପାପ କହନ୍ତି ।ବ୍ରାହ୍ମଣ  ହୋଇ ଯଦି ବୃଶଳୀ ସଙ୍ଗରେ  ପ୍ରୀତି କରେ  ,ଯେଉଁ ମାନେ ନିଜ ମାତା କୁ ହରଣ କରନ୍ତି ଓ ବିମାତା କିମ୍ବା ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଙ୍କୁ ହରଣ କରନ୍ତି ,ବଧୂ ,କନ୍ୟା ,ଶାଶୁ ଙ୍କୁ ହରନ୍ତି  ସେମାନଙ୍କୁ ଅଗମ୍ୟ ପାପୀ କୁହାଯାଏ  ।ଯେଉଁମାନେ ଭାଇ ବୋହୂ ସହିତ ପ୍ରୀତି କରନ୍ତି,କାମବାଣ ରେ ନିଜ  ଭଉଣୀ ସହିତ ପ୍ରୀତି କରନ୍ତି ,ମାଉସୀ ,ବଡ଼ମା ,ଶିଷ୍ୟ ର ଭାରିଯା ନାତୁଣୀ , ଝିଆରୀ ,ନାତୁଣୀ ବୋହୂ ,ଆଈ ,ମାତୁଳାଣୀ ,ପୁତୁରା ବୋହୂ ,ଓ ଭଉଣୀ କୁ ହରଣ କରନ୍ତି  ତାଙ୍କ ଠାରେ ଅଗମ୍ୟ ଗମନ ପାପ ଲାଗେ ।ସେମାନେ ଯାଇ କୁମ୍ଭୀପାକ ନର୍କରେ ପଡନ୍ତି ।କୁମ୍ଭୀପାକ ନର୍କରେ ପଡି ବହୁ କଷ୍ଟ ପାଆନ୍ତି । ହେ ଋଷିଗଣ !ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଗମ୍ୟ ଗମନ ପାପ କଥା କହିଲି । ଏବେ  ସନ୍ଧ୍ୟା ନକରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ  କଥା କହୁଛି ଶୁଣ ।

ବଦରିକାଶ୍ରମ ,କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ,ଵିଷ୍ଣୁଧାମ ,ଗଙ୍ଗା ,ଗୋମତି ,ତ୍ରିବେଣୀ  ସାଗର ସଙ୍ଗମ ,ନୈମିଷା ଅରଣ୍ୟ ,ବୃନ୍ଦାବନ ,ହରଦ୍ୱାର ,ସୁପଵିତ୍ର ଧାମ ,ସରସ୍ୱତୀ କ୍ଷେତ୍ର  ଏସବୁ ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁ  ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି
ସଂସାରରେ ତାଙ୍କୁ ଘାଟିଆ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହନ୍ତି । ସାଧୁ ଥାଇ ଘାଟ ହୋଇ ସନ୍ଧ୍ୟା କରେନାହିଁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭୋଜନ ବେଳେ ଚଳୁ କରେ ନାହିଁ ଯେଉଁ  ବ୍ରାହ୍ମଣ  ସେମାନେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନର୍କ ରେ ଘାଣ୍ଟି ହୁଅନ୍ତି । ହେ ଋଷିଗଣ  ସନ୍ଧ୍ୟା ହୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣ  କଥା କହିଲି ଏବେ ରୋଷେୟା ବ୍ରାହ୍ମଣ କଥା ଶୁଣ !

ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ  ପୁରୋହିତ ହୋଇଅନ୍ୟ ଘରେ ଯାଇ ରୋଷେଇ କରେ   ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ  ମହାପାପୀ ରେ ଗଣା ହୁଏ ।କେଉଟ ,ତେଲି 
ଚମାର ,ଗଉଡ଼ ,କମାର ,ଓଡ଼ ,ବେଶ୍ୟା ,ଖୁଣ୍ଟିଆ ,ବେଣ୍ଟକାର ,ଧୋବା ,ଗୁଡ଼ିଆ ,ଭଣ୍ଡାରୀ ,ମହ୍ଲାର  ,କୁମ୍ଭାର ,ତନ୍ତି ,ବାଉରୀ ଏ ସତର ବର୍ଣ୍ଣ ଙ୍କ ଘରେ ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାଇ  ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ  ତେବେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାପାପୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ ।ତାହାରି ମୁଖ କେହି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ ।ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ମହାପାପୀ ଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଠାରେ ପାପ ଲାଗିଯାଏ । ହେ ଋଷିଗଣ  ରୋଷେଇ କରିବା ବିପ୍ର କଥାଓ ବୃଷଳୀ ପତି ଚରିତ ଏବେ ଶୁଣ । 

ଯେଉଁମାନେ କୁଳଟା ନାରୀ ହସ୍ତରୁ ଆହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ,ଯିଏ ବେଶ୍ୟା ପ୍ରୀତି ରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ , ଗ୍ରହଣ ଲାଗିଥିବା ଦିନ ଯିଏ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରେ ।ସେହିମାନେ ବୃଷଳୀ ପତି ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ହୋଇଥାନ୍ତି । ରଜ କୁଣ୍ଡ ନର୍କରେ ସେହିମାନେ ପଡନ୍ତି । ଏମାନେ ଶିମଳି ବୃକ୍ଷ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି । 

ଋଷି ସନତ କୁମାର କହିଲେ -ଆହେ ଋଷିଗଣ !ମୋତେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ ତାହାକୁ ମୁଁ ଶିବ ପୁରାଣେ କହିଦେଲି ।ଏବେ ନାରୀ ମାନଙ୍କର ପାପପୁଣ୍ୟ କଥା କହୁଛି ଶୁଣ .......! ସକଳ ମୁନିଗଣ ଏକ ଚିତ୍ତ ହୋଇ  ବ୍ରହ୍ମା ସୁତଙ୍କ କଥା କୁ ଶୁଣିବାକୁ  ଆଗ୍ରହୀ ହେଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମା ସୁତ କହିଲେ .... ଯେଉଁ କଥା ବରକୁ  ବରି ଥାଏ  ଯଦି ତାକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କୁ ବିଭାହୁଏ  ତେବେ ସେହି କନ୍ୟା ମଲା ପରେ ପାଂଶୁ କୁଣ୍ଡରେ ପଡନ୍ତି । ସେହି ନର୍କ କୁଣ୍ଡରେ ପଡି ବହୁତ ଯାତନା ପାଆନ୍ତି
 ଯେଉଁ ନାରୀ ଗର୍ବରେ ଶିବ ଲିଙ୍ଗ କୁ ନିନ୍ଦା କରେ  ସେ ମଲା ପରେ 
ଭୀଷ୍ମ କୁଣ୍ଡ ନର୍କ ରେ ପଡେ  ।ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେହି ନାରୀ ପିଶାଚୀ ହୁଏ ।ରକ୍ତ ,ମାଂସ ଆହାର କରି ଦିନ କାଟେ । ଯେଉଁ ନାରୀ କ୍ରୋଧରେ ପତି କୁ ନିନ୍ଦା କରେ ତାହାର ଏତେ ପାପ ହୁଏ ଯେ ଏହାକୁ କେହି ଗଣି ପାରିବେ ନାହିଁ । ଏହି ନାରୀ ମଲେ ତାକୁ ଯମଦୂତ ମାନେ ବାନ୍ଧିନେଇ  ଉଲ୍କା ମୁଖ ନର୍କରେ ପକାଇ ଦିଅନ୍ତି । ସେହି ନାରୀର ଶରୀର ରେ ଯେତୋଟି ଲୋମ ଥାଏ  ସେତେକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନର୍କ ଭୋଗକର । ଏହି ନାରୀ ପୁଣି ସାତଜନ୍ମ ଯାଏ ବିଧବା ହୋଇଥାଏ ।ସେ ନାରୀ ନିଦାରୁଣ ଦୁଃଖ ଭୋଗକର ।

ଯେଉଁ ବିପ୍ର ରମଣୀ ଶୁଦ୍ର  ଯୁବକ ର ସୁନ୍ଦରତା କୁ ଦେଖି କାମରେ ମତ୍ତ ହୋଇ  ତା ସହିତ ମାତେ  ସେହି ନାରୀ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବମୁଖ ନର୍କରେ ପଡେ । ଏହି ନର୍କରେ ଚଉଦ ବର୍ଷ ରହି ମନ ଦୁଃଖ କରେ ।ଏହାପରେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ  ବେଶ୍ୟା କାମ କରି ଜୀବନ କାଟେ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଶାଶୁ କଥା କୁ ମାନେ ନାହିଁ  ,ଯୌବନ କାଳରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ ,ଲାଜ ନକରି ଶଶୁର କୁ ଗାଳି ଓ ବଡ ପାଟିରେ କଥା କୁହେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ତପ୍ତପାଣି  ନର୍କକୁଣ୍ଡରେ ପଡି ହଇରାଣ ହୁଏ । ଯେଉଁ ନାରୀ ପର ପୁରୁଷ ସହିତ ପ୍ରୀତି କରେ  ସେହି ନାରୀ ରକ୍ତ କୁଣ୍ଡରେ ପଡି ସର୍ବଦା ରକ୍ତ ପିଏ ।ସହସ୍ର ବର୍ଷ ପରେ ପୁଣି ସେ ନାରିଜନ୍ମ ପାଏ । ଶହେ ବର୍ଷ ଦୋଚାରୁଣୀ ହୋଇ ରୁହେ ।ପାପ ପାଇଁ ଯେତେ ଦଣ୍ଡ ଅଛି  ସେ ସବୁ କୁ ଏଭଳି ନାରୀ ଭୋଗ କରେ  ।

ନୈମିଷା ଅରଣ୍ୟ ରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଋଷିଗଣ ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ସୁତ ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ   ଭୋଦେଵ!  ଗୁରୁ ଙ୍କ କଥାରେ ଯଦି ମନରେ ସନ୍ଦେହ  ହୁଏ  ତେବେ କଅଣ ପାପ ଲାଗେ କି ?। ଆମ ମନରୁ ଆପଣ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ସନତ କୁମାର  ଏ କଥା ଶୁଣି କହିଲେ   ହେ ଋଷିଗଣ !ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ଏକ ଚିତ୍ତ ହୋଇ ଶୁଣ ।  ଏ ପ୍ରାଣର ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି  ଗତି ମୁକ୍ତି ଦାତା । ପ୍ରାଣୀ ମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନଦାତା  ଓ ପ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା  ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ । ଏ ସଂସାରରେ ଏକ ମାତ୍ର ସାର ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ । ଭବସିନ୍ଧୁ ତାରିବା କୁ ଗୁରୁ ହିଁ କର୍ଣ୍ଣଧାର ଅଟନ୍ତି 
 ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ପୂଜା ନକରି ଆହାର କରନ୍ତି  ତାହାରି ଭୋଜନ ଅନ୍ନ ବିଷ୍ଠା ସହିତ ସମାନ ଅଟେ । ଗୁରୁ  ହେଉଛନ୍ତି ହରି ,ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ହର ,ଗୁରୁହିଁ ବିଦ୍ୟାପତି ଅଟନ୍ତି । ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ଜନକ  ଜନନୀ  ,ତଥା ପତି ।ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ଵ ଦେବ । ସେହି ଗୁରୁଙ୍କୁ ସର୍ଵଦା ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ । ଗୁରୁ ଜ୍ଞାନ ଦାତା ଓ ପିଣ୍ଡର କାରଣ  । ସେହି ଗୁରୁ ଯମଦଣ୍ଡ ରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି । ହେ ଋଷିଗଣ !
ସଂସାର ରେ କାହାକୁ ଆମେ ଗୁରୁ କହିବା  ସେହି କଥା କହୁଛି ଶୁଣ ।
ଏହାକହନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମା ସୁତ ମୌନ ହୋଇଗଲେ ।

କ୍ରମଶଃ.....................

┈••✦ ❤ ✦••┈•ଓଁ ନମଃ ଶିବାୟଃ•┈••✦ ❤ ✦••┈•

No comments:

Post a Comment

ଦେଶ ନାସ୍ତି ମହୀତଳେ

ଦେଶ ନାସ୍ତି ମହୀତଳେ ତୁଙ୍ଗ-ଶିଖରୀ, କୁଞ୍ଜ-କାନନ, ପୁଣ୍ୟ-ଜଳଧି ର ତ୍ରିବେଣୀ ସଂଗମ ଆମ ଉତ୍କଳ l ପୂତ ପୟୋନିଧି ର ପବିତ୍ର ଜଳ ସ୍ପର୍ସ ରେ ପ୍ରତିଧୂଳି କଣା...