╔⏤⏤⏤╝❀╚⏤⏤⏤⏤╗
ଶିବ ପୁରାଣ
ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡ
【ଭାଗ -୨୦】 ╚⏤⏤⏤⏤╗❀╔⏤⏤⏤⏤╝
#ଶିବଙ୍କର_ଶ୍ମଶାନ_ବାସ_ଚରିତ
⋆✧⋄⋆⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋄✧✧⋄⋆⋅⋆⋄✧⋄⋆⋅⋆⋅⋆⋄✧
ଋଷି ସନତ କୁମାରଙ୍କ ଠାରୁ ଶିବଙ୍କ ଚରିତ ଶୁଣି ନୈମିଷା ଅରଣ୍ୟ ରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଋଷିଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହାପରେ ସେହି ଋଷିମାନେ କହିଲେ -ହେ ଧାତାଙ୍କ କୁମର ! ଗୋଟିଏ କଥା ଆମର ମନେ ପଡୁଛି ।ସେହି କଥାକୁ ଆପଣ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ତପିବର !। ଭୋ ମୁନି !ଶିବ ଭଗବାନଙ୍କର କାହିଁପାଇଁ ଶ୍ମଶାନ ରେ ଘର କରି ବାସ କଲେ ?।ଏତେବଡ଼ ପ୍ରଭୁ ସେ !ତାଙ୍କର କେଉଁଥିରେ ଅଭାବ ନାହିଁ ? ଦେବ ଦେବ ମହାଦେବ ହୋଇ ଖରା କୁହୁଡି କୁ ସହି ଶ୍ମଶାନ ରେ କଅଣ ପାଇଁ ପଡି ରୁହନ୍ତି ?।ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଆମକୁ ବୁଝାଇ କୁହନ୍ତୁ ଗୋସାଇଁ । ହେ ତପିସାଇଁ !ଆପଣ ସନ୍ତୋଷ ମନରେ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ଏକଥା କୁହନ୍ତୁ ।
ଋଷିଗଣ ଙ୍କ କଥାଶୁଣି ବିଧାତା ନନ୍ଦନ ଆନନ୍ଦ ହୋଇ କହିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ଏକଥା ତୁମ ମାନଙ୍କୁ କହିବି ।ହେ ଋଷିଗଣ ତୁମେ ମାନେ ମନ କର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଧୀରେ ଶୁଣ । ସନତ କହିଲେ ......
ଦିନକର କଥା ।ହୈମବତୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଶିବ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ ହେ ପ୍ରାଣପତି !ଏ ଅଭାଗିନୀ ର ସନ୍ତାପ ଫେଡନ୍ତୁ । ମୁଁ ଅନେକ ଦିନରୁ ଆପଣଂକୁ କଥାଟିଏ ପଚାରିବାକୁ ବିଚାର କରୁଛି । ହେ ସ୍ୱାମୀ !ତୁମେ ପରା ଜଗତର ପତି ପଞ୍ଚାନନ ? ତୁମର ବେଶଭୂଷା ସବୁ ଅପୂର୍ଵ? ଜଗତି ,ଅଟ୍ଟାଳି ,ମେଢ଼ ,ସିଂହାସନ ଏସବୁ ତୁମରି ଦୟାରେ ସମସ୍ତେ ଭୋଗ କରନ୍ତି । ତୁମେ କାହିଁକି ଶ୍ମଶାନ ରେ ରୁହ ପ୍ରାଣପତି ?। ଯେଉଁ ଠାରୁ ପଚାସଢା ମଢଙ୍କର ଗନ୍ଧ ଆସୁଥାଏ ପୁଣି ଯେଉଁଠାରେ ମୃତପ୍ରାଣୀ ମାନେ ଦଗ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ,ଯେଉଁଠାରେ ପିଶାଚୀ ମାନେ ସଢାମାଂସ କୁ ବାଣ୍ଟି କରି ଖାଆନ୍ତି ଓ କିଳିକିଳାନାଦକରି କୁହାଟନ୍ତି ,ଯେଉଁ ଜାଗା ଅତି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପବିତ୍ର ଅଟେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ କାହିଁକି ପ୍ରାଣନାଥ ବାସ କଲେ ?। ଆଜି ବି ସେ ସ୍ଥାନରୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବାହାରୁ ଅଛି । ଅସ୍ଥି ,କଙ୍କାଳ ମାନ ସେ ସ୍ଥାନରେ ପଡିଥାଏ।ମୁଣ୍ଡ ସବୁ ଗୋଟା ଗୋଟା ହୋଇ ଗଡୁଥାଏ। ଭଙ୍ଗା ହାଣ୍ଡି ,ମାଠିଆ ସଂଖ୍ୟା ଗଣି ହେବନାହିଁ ।କୁଢ଼କୁଢ଼ପାଉଁଶ ଅଙ୍ଗାର ଗଦା ହୋଇଥାଏ।କେଉଁଠାରେ ହାଡ଼ ସବୁ ଗଦା ହୋଇଥାଏ । ଜୀଵ ମଲା ପରେ ଶିରା ମାଂସ ପଚି ସଢ଼ି ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳ ଅତିଶୟ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୁଏ।ରକ୍ତ ମାଂସ ସେଠାରୁ ଦୂର ହୁଏନାହିଁ ।ନିଶାଚର ମାନେ ସବୁବେଳେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥାନ୍ତି ।ତାପରେ ନିଶାଚରୀ ମାନେ ସେଠାରେ ଚାଲୁଥାଆନ୍ତି ଓ ହାଡ଼ ରୁ ମାଂସ କୁ ରେକେଟି ଖାଉ ଥାଆନ୍ତି ।ସେମାନେ ଯେପରି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି ତାକୁ ଶୁଣିଲେ ମହା ଭୟ ଲାଗେ । ଛିଣ୍ଡା କନା ,ଛିଣ୍ଡା ବିଛଣା ,ଛିଣ୍ଡା ଶିକା ,ଭଙ୍ଗାଖଟ ,ଛିଣ୍ଡାବାଳ ,ଦରପୋଡା କାଠ ଖୁଣ୍ଟ
ବାଉଁଶ ଦଉଡି ,କଣ୍ଟା ,ବାଲି ତୃଣ ଏପରି କେତେ କଅଣ ମଶାଣି ରେ ପଡିଥାଏ । ହେ ପ୍ରଭୁ !ଏହାର କାରଣ କଅଣ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ?।ମତେ ଏକଥା ବଡ଼ ସଂଶୟ ଲାଗୁଛି ?
ପାର୍ବତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମହେଶ କହିଲେ -ହେ ସତୀଇଶ !ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଲା ତାହାର ଉତ୍ତର କହୁଛି ଶୁଣ । ବର୍ତ୍ତମାନ ରୌଦ୍ରକାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି ।ଶଙ୍କର ଭଗବାନ ଙ୍କ ମୁଖ ମଣ୍ଡଳ ବିକଟାଳ ଦେଖାଗଲା ।ଶିବା ଙ୍କୁ ଶିବ କହିଲେ ..ଦିନେ ମୁଁ ବିକୃତ ସ୍ୱରରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲି ।ଏହି କ୍ରନ୍ଦନ କୁ ଅବ୍ୟୟ ଅନାଦି ଏହି କ୍ରନ୍ଦନ କୁ ଦେଖି ଦେଲେ । କ୍ରନ୍ଦନ ଦେଖି କହିଲେ !ଆରେ ପୁତ୍ର ତୁ କେଉଁଥିପାଇଁ କାନ୍ଦୁଅଛୁ ?। ଏକଥା ଶୁଣି ଅତି ଆକୁଳରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲି ଆହେ ପ୍ରଭୁ ! ମୋ ନାମ ଦେବ ଦେବ ମହାଦେବ ଦେଇ ଯାଆନ୍ତୁ । ମୋ କଥା ଶୁଣି ସେ କହିଲେ ହେ କୁମର ମଣି !ମନ ସ୍ଥିର କରି ଶୁଣ । ତୁ ଏହି ସମୟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲୁ ।ତେଣୁ ତୋହର ନାମ ରୁଦ୍ର ବୋଲି ଆଜିଠାରୁ ହେଲା ।ତାହା ଶୁଣି ପୁଣି ମୁଁ କ୍ରନ୍ଦନ କଲି । ପୁଣି ଅନାଦି ଦେବ କହିଲେ -ରେ ବାବୁ କହ କାହିଁକି କ୍ରନ୍ଦନ କଲୁ ?
ତୋ ମନରେ ଆଉ କିଛି ମାଗିବାକୁ ଅଛି କି ?ଅନାଦି ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ପୁଣି କହିଲି ମୋତେ ଆଉ ଏକ ନାମ ଦିଅନ୍ତୁ ?".। ଶଙ୍କର ଭଗବାନ କହିଲେ ହେ ଗିରିସୂତା !ମୁଁ ଅନାଦି ଙ୍କୁ ଏପରି କହିବାରୁ ମୋ ପିତା ମୋତେ ସାତଟି ନାମ ଦେଲେ ।ତଥାପି ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ରୋଦନ କଲି । ମୋ ରୋଦନ ଦେଖି ଅନାଦି ମୋତେ କୋଳରେ ଧରିଲେ ଓ କହିଲେ ରେ କୁମର !ଆଉ କଅଣ ପାଇଁ କାନ୍ଦୁଛୁ ?। ତୋ ମାନସ କଥାଟି ମୁଁ ଜାଣି ପାରିଲିଣି । ତୁ ସବୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ହେବୁ । ଏବେ ତୋ ନାମ ମହାଦେବ ରଖାଗଲା । ଅନାଦି ଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏମନ୍ତ ବାଣୀ ଶୁଣି ମୁଁ କାନ୍ଦିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲି । ହେ ଶାକମ୍ବରୀ ! ସେହି ନାମର ଅର୍ଥ ଏବେ କହୁଛି ଶୁଣ ।
ଶଙ୍କର ଭଗବାନ ପତ୍ନୀ ଗୌରୀ ଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି -ହେ ପାର୍ବତୀ ! ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କ ଠାରେ ମୋ ମନ ଗୋଟିଏ କ୍ଷଣ ବି ନଥାଏ । ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ । ମୋ ରୂପ କୁ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ଡରନ୍ତି ।ଏଣୁ ମୋ ନାମ ରୁଦ୍ର ଅଟେ । ଅନ୍ୟ ନାମର ଅର୍ଥ କହୁଛି ଶୁଣ ସଖୀ
! ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ମୁଁ ତିନିଲୋକ କୁ ସଂହାର କରେ। ଏହି କାରଣ ରୁ ମୋହର ନାମ ହର ଅଟେ । ମୁଁ କାଳ ସ୍ୱରୂପ ଭ୍ରମଣ କରୁଅଛି ସେଥିପାଇଁ ମୋ ନାମ ମହାକାଳ ରଖାଯାଇଛି । ପ୍ରାଣୀ ମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ ସମୟରେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦର ରେ ଭରେ ।ଏଥିପାଇଁ ସର୍ବନାମ ଟି ସଂସାରରେ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇଛି । ଜ୍ଞାନୀ ମାନଙ୍କର ମନରେ ମୁଁ ଭୟ ଦିଏ । ଏଣୁ ହେ ଭବାନୀ !ମୁଁ ଭାବ ନାମକୁ ବହନ କରିଛି । ଏହି ନାମର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣ ପ୍ରିୟ ଉମା ।ଯେଉଁ ମାନେ ମୋ ନାମ ର ମହିମା କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି ସେ ଯମ ପୁରକୁ ଯାଏ ନାହିଁ ।ସେହି ଲୋକ ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ମହାଧନୀ ହୁଏ । ହେ ପ୍ରିୟେ ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କଲ ତାହା ଏବେ ଶୁଣ । ବିଧାତା ଘଟଣା କୁ କିଏ ଅନ୍ୟଥା କରିବ ?।ମୋ କପାଳରେ ବିଧାତା ଯାହା ଲେଖିଅଛି କଳିଯୁଗରେ ତାହା ମୁଁ ଭୋଗ କରୁଛି । ମୁଁ ବାରମ୍ବାର କ୍ରନ୍ଦନ କରିବାରୁ ମୋହର ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନ ଶ୍ମଶାନ ରଖାଗଲା ।ମୋହର କ୍ରନ୍ଦନ ଶ୍ମଶାନ ରେ ଶୁଣି ସମୁଦ୍ର ନିଗମନ ହୋଇଯାଏ ।ଚିତାଭସ୍ମ ମୋହର ଅତି ପ୍ରିୟ ଅଟେ ।ଚିତାଭସ୍ମ ଯେଉଁ ପରି ବଢେ ତାହା ଶୁଣ ମୋର ପ୍ରିୟେ ! ହେ ପାର୍ବତୀ ତୁମ ନିକଟରେ ମୁଁ କିଛି କଥା ଲୁଚାଇ ନାହିଁ ।ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ କାହା ଆଗରେ କହିବାକୁ ନିଷେଧ ଅଛି ।ତୁମ ଆଗରେ କହିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ବିବାଦ ହେବ ।ଆଗୋ ରାମାବର !ମୋ ମନରୁ ଶଂସୟ ଫିଟାଇ କୁହ ।ତୁମ ନିକଟରେ ସବୁ ଗାଥା ଖୋଲି କହିଦେଲି ।ରୌଦ୍ର କାଳରେ କାନ୍ଦିବାରୁ ଏ ଫଳ ମୁଁ ପାଇଲି ।ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଳ ରେ ମୁଁ ଭୋଗ କରୁଛି ।ଏଥିପାଇଁ ଶ୍ମଶାନ ରେ ମୋହର ବାସ ।ଆଉ ଯେତେକ ମୋ ନାମ ଅଛି ସବୁକଥା ଅନ୍ତରରୁ ଖୋଲି ତୁମ ଆଗରେ କହିଲି ।
ଶିବଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ଦେବୀ ଶାକମ୍ବରୀ ପ୍ରେମଭକ୍ତିରେ ଶିବ ଙ୍କ ପାଦତଳେ ପଡିଗଲେ । ଶଙ୍କର ଭଗବାନ କହିଲେ -ହେ ମୁନିଗଣ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ ମୁଁ ତାହାକୁ ଠିକେ ଠିକେ କହିଦେଲି । ସବୁ ଋଷି ମାନଙ୍କୁ ସନତ କହିଲେ -ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଅଟଇ ଯେ ଏ ଶିବ ପୁରାଣ ।ଯିଏ ଏହାକୁ ପଢେ ତାହାର ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଅଟେ ଏହା କହି ଧାତାସୂତ ପ୍ରେମରେ ଭୋଳ ହୋଇ ଦୁଇ ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦ ର ଅଶ୍ରୁ ଜଳ ଢାଳିଲେ ।ଯେତେକ ଋଷି ସନତ କୁମାର ଙ୍କ ଠାରୁ ଏ ବିଷୟ ଶୁଣୁଥିଲେ ସମସ୍ତେ ଭାବ ବିହ୍ଵଳ ହୋଇଗଲେ ଓ ସେହିଠାରେ ଶିବ ଙ୍କ ନାମ କୁ ସ୍ମରଣା କଲେ ।
କ୍ରମଶଃ................
•✦ ❤ ✦••┈•ଓଁ ନମଃ ଶିବାୟଃ•┈••✦ ❤ ✦••┈•
No comments:
Post a Comment