କିଏ ନିଏ ଲୁଟି ପାପକୁ ପାଛୋଟି
ପାଶବିକତାର ପଣେ
କେଉଁ କଡେ ମାନୀ ବସିଛି ମଉନୀ
ରକ୍ତ ହୋରି ଖେଳି ରଣେ !
ରଣେ ରୋରୋକାର ପଙ୍ଗତ ପଣର
ନିରୁଦ୍ଧିଷ୍ଟ ନ୍ୟାର୍ଯ୍ଯଦାବି
ନିରିଖେଇ ଦେଖ ଏକବିଂଶ ମୂକ
ପଶ୍ଚିମ ପ୍ରଭାତେ ରବି ?
ସଜାଗ ସକଳ ମତଲବି ମେଳ
ବିଞ୍ଚିବେ ଏ ବେଳେ ଦାନା
ପଦବୀ ଆଳରେ ଛଇଳେ ଛଳରେ
ଅନ୍ଧ ଆଗରେ ଅଇନା
ପ୍ରଗତିର ପଥେ ସାରଥିର ରଥେ
ଯୋଚି ଦିଅ ଆତ୍ମବଳ
ଅର୍ଥ ପାଇଁ ଛାର ସାଜନା ଇତର
ତୁମେ ଆଗାମୀ ସକାଳ
ପିଟୁଛ ଢେଣ୍ତୁରା ଉଡାଉଛ ନାରା
ସ୍ୱାର୍ଥର ଶତାବ୍ବୀ ଧାରେ
ମିଛ ଜନଗଣ ତ୍ରୀରଙ୍ଗାତ୍ତୋଳନ
ଅପାରଗ ପଣିଆରେ
ଦୃଶ୍ୟ ଦେଲେ ଦେଖି ମଳି ମଳି ଆଖି
କାନ୍ଦୁଛି ସ୍ଥାଣୁ ପଥର
ଏ ମାଟି ସନ୍ତାନ ଜାଗ ଜନ ମନ
ତୁମେ ପାରିଲା ପଣର
ହସୁ ଏ ଜନନୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସବିନୀ
ନଭିଜୁ ଆଉ ରକତେ
ଆମରି ନାଆରେ ଆମେହିଁ ନାଉରୀ
ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷର ହେଉ ମରତେ
କୂଟ ରାଜନୀତି ଭୟାତୁରେ ଭିତ୍ତି
ନଖେଳି କପଟ ପଶା
ହେଜି ଗାନ୍ଧୀ ନୀତି ବାଣ୍ଟିବା ପିରତୀ
ଧର୍ମ ଆମର ଅହିଁସା
କାହାକୁ ଇଙ୍ଗିତ ନୁହେଁ ଲେଖା ଅର୍ଥ
ଜାଗ ହେ ମାନବିକତା
ଛୋଟ ଉପହାର ଅଧମ ଦାଶର
ଶବ୍ବେ ଶବ୍ବେ ଯାହା ଗୁନ୍ଥା
ଲେଖିଦେଲି ଯାହା ଛୁଇଁଲା ମୋ ହିଆ
ପାଠକେ ରଖିବେ ଲୟ
କାଳେ କାଳେ କଥା ଭାଗବତେ ଯୁକ୍ତା
ଧରମର ହେଉ ଜୟ
✍ ଦାଶରଥି ସାହୁ , କଳମ୍ବ/ଗଞ୍ଜାମ ।
No comments:
Post a Comment