“ଓଁ ନାରାୟଣାୟ ଵିଦମହେ ବାସୁଦେବାୟ ଧୀମହୀ ତନ୍ନୋ ଗୌଃ ପ୍ରଚୋଦୟାତ୍” ॥
ଗୋମାତା‐ 120
ଆରମ୍ଭେ ଅବନୀ ଗୋମାତା ସୃଜନୀ
ଆଦିମାତା ପରେ ପରେ
ପୁରାଣୁ ପୁରୁଣା ନିହାତି ନିଖୁଣା
ପୂଜନୀୟା ପୃଥିପରେ
ଅଟେ ଅପରୂପା ତାଳୁରୁ ତଳିପା
ସର୍ବ ଦେବା ଦେବୀ ବାସ
ଅମୃତି ଦାୟିନୀ ପ୍ଲାବିତେ ପାବନୀ
ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ତା' ଯଶ
- ଦାଶରଥି ସାହୁ
ସର୍ବ ଦେବା ଦେବୀ ସର୍ବାଙ୍ଗରେ ଥାଇ
ରହିଛି ଯାର ଆଦର
ହିନ୍ଦୁଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଗୋମାତ ନାମରେ
ପୂଜା ପାଏ ଘର ଘର
ମଳ ,ମୁତ୍ର ,ଦୁଗ୍ଧ ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ
ସର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟେ ଉପଯୋଗ
ତେଣୁ ଗୋସୁରକ୍ଷା ଆବଶ୍ୟକ ଆଜି
ସନାତନ ଧର୍ମୀ ଜାଗ
- ପ୍ରବୀର ମଲ୍ଲିକ୍
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଆର୍ଯ୍ୟଭୂମି ଗାଉ ଅଛି ଗାଥା
ଗୋଧନ ଐଶୁର୍ଯ୍ୟ ଗୋମାତା ହିଁ ସର୍ବପୂଜ୍ୟା
ଗୋରସ,ଗୋମୟ ,ଗୋମୁତ୍ର ଔଷଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ
ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନୁ ଥିଲା ଗୋମାତାଙ୍କ ଜନ୍ମ
ବାବର ହୁମାନ୍ ଆକବର ଆଦି ବିଧର୍ମା
ନ୍ୟାୟ ମନେ ଚିନ୍ତି ଥିଲେ ଗୋମାତା ସୁରକ୍ଷା
ସ୍ବାର୍ଥ ଘେନି ସନାତନୀ ହୁଅନି ବିମୁଖ
ଗୋମାତା ସୁରକ୍ଷା କର ଜୀବନର ବ୍ରତ
- ସନ୍ତୋଷ ପଟ୍ଟନାୟକ
ଗାଈ ଅଟଇ ଆମ ଗୋମାତା
ନାହିଁ କିଏ ତା' ପରି
ସାଙ୍ଗରେ ତା'ର ଟିକି ବାଛୁରୀ
ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ ଭାରି
ଛୁଆକୁ ଦେଖି ଜିଭରେ ଚାଟେ
ହୃଦୟେ ଭରି ଖୁସି
ପଶୁ ହେଲେ ବି ସ୍ନେହ ମମତା
ତା' ଠାରେ ଥାଏ ବେଶି
- ରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ
ଅଖଣ୍ଡ ଭାରତ ମୁନିଋଷି ତୀର୍ଥ
ଗୋମୟରେ ଲିପା ହୋଇ
କି ସୁନ୍ଦର ଆହା ଦିଶୁଥିଲା ସତେ
ଅତୀତ ଦେଉଛି କହି
ମାନବ ସନ୍ତାନ ବଞ୍ଚିବା ନିମନ୍ତେ
ହୃଦୟରେ ପ୍ରେମ ନେଇ
ଗୋମାତା ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଅଛି ସଦା
ମାନବ କଲ୍ୟାଣ ଚାହିଁ
- ଟୁକୁନା ସାହୁ
କାମଧେନୁ ପୁତ୍ରୀ ଅଟଇ ଶୁଶୀଳା
ଦିବ୍ୟ ଦେବାଂଶୀ ଗୋମାତା
ମର୍ତ୍ଯମଣ୍ତଳେ ଯମଦଗ୍ନି ଗୋକୁଳେ
ଉପହାର ଦେଲେ ବିଧାତା
ଶୁଦ୍ଧ କାମନାରେ ଆତ୍ମାରୁ ସ୍ମରିଲେ
ମନ ଜାଣି ବସ୍ତୁ ମିଳେ
ମାଆ ପରି ଯାର ହୃଦୟ କୋମଳ
କଳିରେ ମାରନ୍ତି ଛଳେ
- ରାଧା କୃଷ୍ଣ ବାୟକ
ମାଆ ପରେ ତୁହି ମାଆଟେ ପରାଲୋ
କରାଇ ତୋ କ୍ଷୀର ପାନ
ଯୁଗ ଯୁଗରୁ ତୁ ଦେଇ ଚାଲିଅଛୁ
ଅମୂଲ୍ଯ ମୂଲ ତୋ ଦାନ
ତିନି ପୁରେ ହୁଏ ତୋହରି ଆଦର
ପୂଜା ପାଇ ଧରାଧାମେ
ନିସ୍ବାର୍ଥୀ ନିର୍ମଳ ହୃଦ୍ ତୋ କୋମଳ
ବୋଲାଉ ଗୋମାତା ନାମେ...
- ରବିନ୍ଦ୍ର ସାହୁ
ବସୁମାତା ଆଉ ଗର୍ଭଧାରଣୀ ମା
ଗୋମାତା ଓ ଠାକୁରାଣୀ
ଏ ଚାରି ମାତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଯେ ଆମେ
ସଂସାର ବିଧାନ ଭଣି
ସମାଜ ହିତରେ ଏଧରା ପୃଷ୍ଟରେ
ଅଟଇ ଗୋମାତା ଜନ୍ମ
ପଞ୍ଚାମୃତ ପାଇଁ ଦିଅଇ ଆମକୁ
ସ୍ବ ଅରଜନର ଧନ
କ୍ଷୀର ଦହି ମାନ କରଇ ସେ ଦାନ
ତାସହ ଗୋମୟ ଗୋମୁତ୍ର
ଗୋମୟରେ ପୁଣି ଲିପା ହେବା ସ୍ଥାନ
ଅଟେ ଗଙ୍ଗାଠୁ ପବିତ୍ର
- ଜଗବନ୍ଧୁ ସାହୁ
No comments:
Post a Comment