╔⏤⏤⏤╝❀╚⏤⏤⏤⏤╗
ଶିବ ପୁରାଣ
ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡ
【ଭାଗ -୭】
╚⏤⏤⏤⏤╗❀╔⏤⏤⏤⏤╝
✍ ଉପସ୍ଥାପନା; ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର
ଋଷି ସନତ କୁମାର ସନ୍ଧ୍ୟା ଦର୍ଶନ ଶେଷ କରି ନୈମିଷା ଅରଣ୍ୟ ରେ ପ୍ରବେଶ ହେଲେ ।ପୂର୍ବରୁ ସକଳ ଋଷିଗଣ ସନତ କୁମାର ଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।ସମସ୍ତ ଋଷି ଉପଯୁକ୍ତ ଆସନ ଦେଇ ସନତ କୁମାର ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ -ଭୋ ଦେବ !ନର୍କ ବିଷୟରେ ଆପଣ ଯେଉଁଠାରୁ ଛାଡି ଥିଲେ ଏବେ ସେହିଠାରୁ ଆମକୁ କହିବା ହୁଅନ୍ତୁ । ବ୍ରହ୍ମା ସୁତ କହିଲେ .........ହେ ଋଷିଗଣ ଏବେ ମନ କର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଶୁଣିବା ହୁଅନ୍ତୁ ।ସନତ କହିଲେ ...
ଯେଉଁମାନେ ଇଷ୍ଟ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ପ୍ରହାର କରେ ,ଯେଉଁ ମାନେ କ୍ରୋଧ ହୋଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କ ଶିର କାଟି ଦିଅନ୍ତି ,ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତ କାଳରେ ଯମଦୂତ ମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଯାଇ ବାଟରେ ଲୁହା କଣ୍ଟା ରେ ତାଙ୍କ ଦେହ କୁ ଫୋଡି ଫୋଡି କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତି ।ଏ ଭଳି ପାପୀ ଙ୍କୁ ନେଇ ଅସୃକ କୁଣ୍ଡରେ ଯମଦୂତ ମାନେ ପକାଇ ଥାଆନ୍ତି । ଏମାନେ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ନର୍କ ଭୋଗ କଲା ପରେ ଶବରୀ ଗର୍ଭରେ ସାତ ଥର ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାଧ ରୂପେ ଏମାନେ ବୁଲନ୍ତି । ଏମାନେ ନାନା ପଚା ମାଂସ ଖାଇ ଜୀବନ କାଟନ୍ତି ।
ହେ ଋଷିଗଣ !ଯେଉଁମାନ ଭକ୍ତ ଙ୍କୁ ପରିହାସ କରନ୍ତି ,ଭକ୍ତ ହରି ନାମ ଗାଇବା ,ନାଚିବା କାଳରେ ଉପହାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଶହେ ବର୍ଷ ଅଶ୍ରୁ କୁଣ୍ଡରେ ନର୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି ।ତାପରେ ଏମାନେ ଚାଣ୍ଡାଳ ଯୋନି ରେ ଜନ୍ମ ତିନି ଥର ହୁଅନ୍ତି ।ଏମାନେ ମଦ ମାଂସ ଖାଇ ସର୍ବଦା ପୋଷି ହୁଅନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ଜନ ପର ହିଂସା ,ପରନିନ୍ଦା କରେ ,ପର ସମ୍ପଦ ଦେଖି ସହି ପାରେ ନାହିଁ ସେମାନେ ମଳ କୁଣ୍ଡରେ ଶହେ ବର୍ଷ ଯାଏ ପଡନ୍ତି ।ସେମାନେ ଯେତେ କଷ୍ଟ ପାଆନ୍ତି ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ହେବ ନାହିଁ ।ସେମାନେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ କୁ ଆସି ଗଧ ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି ।ତିନି ଥର ଗଧ ଜନ୍ମ ନେବାପରେ ସେମାନେ ଲୀନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ।
ହେ ଋଷିଗଣ !ଯେଉଁମାନେ ବଧିର କୁ ପରିହାସ କରନ୍ତି ଯମଦୂତ ମାନେ ସେହି ମାନଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣ ମଳକୁଣ୍ଡେ ନେଇ ପକାଇ ଥାଆନ୍ତି ।ଏହାପରେ ଏମାନେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି ।ସାତ ଜନ୍ମଯାଏ ଏମାନେ ବଧିର ହୋଇ ବୁଲନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ଜନ ଧନ ଆଶାରେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରେ ସେ ଲକ୍ଷେ ବର୍ଷ ଯାଏ ମହାକୁଣ୍ଡ ନର୍କରେ ପଡେ ।ସାତ ଥର ଶଶକ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନିଏ ।ପୋକ ଯୋକ ମାଛ ଇତ୍ୟାଦି ଖାଇ ଜୀବନ କଟାଏ ।
ଯେଉଁ ଜନ ଧନ ଲୋଭରେ କନ୍ୟା କୁ ବିକ୍ରି କରିଦିଏ ସେଇ ମାନଙ୍କୁ ଯମଗଣ ଧରି ନେଇ ମାଂସ କୁଣ୍ଡରେ ପକାଇ ଥାଆନ୍ତି ।ଲୁହା ବାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଏମାନଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି ।ତାଙ୍କ ନାକ ଓ କାନରେ ତେନ୍ତୁଳିଆ ବିଛା ଭରି ଦିଅନ୍ତି ।ଏହି ପାପୀ ମଲି ମଲି ବୋଲି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦୁଥାଏ ।ଯେତେ କାନ୍ଦିଲେ ମଧ୍ୟ ଯମ ଗଣ ତାଙ୍କୁ ଛାଡି ନଦେଇ ହାତ ଗୋଡ଼ ବାନ୍ଧି ଦେଇ ନିଆଁ ରେ ପକାଇ ଦିଅନ୍ତି ।ସେମାନେ ଛଟପଟ ହୋଇ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଆନ୍ତି ।ଅନେକ କାଳ ନର୍କ ଭୋଗିବା ପରେ ତିନି ଥର ଘୁଷୁରୀ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି ।ଏହାପରେ ବାନରୀ ଗର୍ଭରେ ସାତ ଥର ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି ।ପୁଣି କୁକୁର ଗର୍ଭରେ ସାତ ଥର ଜନ୍ମ ହୋଇ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯେଉଁମାନେ ସକାଳୁ ଉଠି ମଳ ଆହାର କରନ୍ତି ସେମାନେ ସାତ ଜନ୍ମ ଯାଏ ବେଙ୍ଗ ହୁଅନ୍ତି ।ଆଉ ସାତ ଜନ୍ମ ଯୋକ ହୋଇ ବୁଲନ୍ତି ।ପୁଣି ସାତ ଜନ୍ମ ମାନବ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ମୁକ ହୋଇ ବୁଲନ୍ତି ।
ଯେଉଁମାନେ ପିତୃ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନ କ୍ଷୌର ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ ନର୍କ କୁଣ୍ଡରେ ଶହେ ବର୍ଷ ଯାଏ ପଡି ରୁହନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ରେ ବାଳ ପଡିଥାଏ ଓ ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟ କୁ ନେଇ ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ରେ ଯିଏ ପୂଜା କରେ ସେହି ଜନ ଙ୍କୁ ଯମଦୂତ ମାନେ ନେଇ କେଶକୁଣ୍ଡ ନର୍କରେ ପକାଇ ଦିଅନ୍ତି । ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ହାତ ଗୋଡ଼ ବାନ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି । ଏପରି ଜଣ ନୀଚ କୂଳରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି । ଏମାନେ ଗୋରୁ ମାଂସ ଓ ମଦ୍ୟ ପାନ କରି ଦିନ କାଟନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ଜନ ଗୟା ତୀର୍ଥରେ ପିଣ୍ଡ ଦିଏ ନାହିଁ ଯମ ତାକୁ ବାନ୍ଧି ଆଣି ବହୁତ ଦଣ୍ଡ ଦିଏ । ସେହିମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଅସ୍ଥି କୁଣ୍ଡ ନର୍କରେ ପକାଏ ।ଅୟୁତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଅସ୍ଥି କୁଣ୍ଡ ନର୍କରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି । ଏହାପରେ ଏମାନେ ମାନବ ଯୋନି ରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି । ଏମାନେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାର ବୁଲି ଭିକ ମାଗନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ଜନ ଅଜ୍ଞାନ ରେ ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଙ୍କୁ ହରଣ କରେ ଯମଦୂତ ମାନେ ତାକୁ ନେଇ ତାମ୍ର କୁଣ୍ଡ ନର୍କରେ ପକାଇ ଦିଅନ୍ତି । ଏମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି ହେଲେ ଅଙ୍ଗ ହୀନ ହୋଇ ଥାଆନ୍ତି ।ଗୋଡ଼ ହାତ ତାଙ୍କର ଛିଡି ଯାଏ ଓ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଏମାନେ ପାଆନ୍ତି ।
ଯେଉଁମାନେ ଅଭିଆଡ଼ି କନ୍ୟା କୁ ବଳତ୍କାର କରି ହରନ୍ତି ସେମାନେ ସାତ ବର୍ଷ ଲୌହ ନର୍କରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି ।ତାପରେ ଧୋବା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି ।ସାତ ଜନ୍ମ ଯାଏ ପର ଲୁଗା ଧୋଇ ଜୀବନ କାଟନ୍ତି ।ଧନ ହିନ ହୋଇ ସେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଏ । ଯେତେ ଅର୍ଜନ କଲେ ପେଟ ପୁରେ ନାହିଁ ।
ଋଷି ସନତ କୁମାର ଏତିକି କହି ମୌନ ହୋଇଗଲେ ।ନୈମିଷା ଅରଣ୍ୟ ରେ ବସିଥିବା ସକଳ ଋଷିଗଣ ସନତ କୁମାରଙ୍କ ପାଦ ସେବା କରିବା ପରେ ଋଷି ସନତ ବିଶ୍ରାମ ନେଲେ ।
କ୍ରମଶଃ................
┈••✦ ❤ ✦••┈•ଓଁ ନମଃ ଶିବାୟଃ•┈••✦ ❤ ✦••┈•
